ღამის თბილისსში, სადაც ზამთრის სუსხი როგორც იქნა იგრძნობა, სიცივისაგან კანაქერცლილ ხელებს ვიფშვნეტ და გამალებული მივიწევ სახლისაკენ,სადაც, ალბათ მისვლისთანავე მოვკალათდები სავარძელში, თერმოსიდან ჩამოსხმული ყავით გამთბარ ჭიქას ხელებს მჭიდროდ შემოვაჭდობ და ჩავრთავ კომპიუტერს…

ყველაზე კარგი, რაც შეიძლება ცივ ოთახში მარტოობის დროს გააკეთო, არის: დალიო ცხელი ყავა და თაროზე დიდი ხნის დამტვერილი წიგნის სუნით დატკბე. დიახ, წიგნებს განსაკუთრებული სურნელებ აქვთ. ისინი თქვენს თითებს აწყურებენ ხშირად შეეხონ თრთილით გაფერმკრთალებულ ფურცლებს, მთელი არსებით შეიგრძნონ მისი ზედაპირი, ყურები კი მოუთმენლად ელიან ფურცლების გადაშლის სასიამოვნო შრიალს და შენც, ყოველი ყლუპი ყავის შემდეგ უფრო და უფრო ინტერესდები თაროზე დავიწყებული შენი ძველი მეგობრით. დიახ, ძველი, რადგან წიგნების სამყაროში ხმები დადის, ადამიანებმა ჩვენთან მეგობრობა დაივიწყეს და ახლა სხვა მეგობრები ჰყავთო. არვიცი ამას რომელი ერთი ამბობს, მაგრამ დანამდვილებით შემიძლია გითხრათ, რომ ჩემი ”დოსტოევსკი” ამას ნამდვილად იტყოდა, რადგანაც უკვე მესამე წელია არ გადამიშლია და შორიდან ვაკვირდები. სამაგიეროდ, კომპიუტერის ჩართვა არც ერთხელ არ მავიწყდება და ”მისი უთვალსაჩინოესობაც”, ჩემი სათვალეები, კომპიუტერთან ურთიერთობის შემდეგ გავიცანი. ისინი კარგად უგებენ ერთმანეთს და ჩვენი სამეული საუკეთესო მეგობრობის დადასტურებაა მთელს დუნიაზე. მხოლოდ ესაა, ჩემს სათვალეს წინა ფარების გამოცვლა ძალიან უყვარს, პირველად ”მინუს ერთი”-ეყენა, ახლა ”მინუს ორა” და მესამესაც ველოდებით გაისად…

ექიმები ხშირად მეკითხებიან, რატომ ზიხარ ამდენი ხანი კომპიუტერთან, ცოტა ხანი შეისვენეო, უნდათ რომ დღეში ორ საათზე მეტ ხანს არ ვიჯდე! -ეჰ! მაგათ რა იციან?!… რა იციან, რომ ეს ისეთივეა საკუთარ ცოლს ნახულობდე მხოლოდ ღამ-ღამობით საწოლში… მოკლედ, ამ ხალხს ვერაფერს გაუგებ… სამაგიეროდ კარგად მესმის ჩემი ”facebook”-ელი მეგობრებისა, რომლებიც 24 საათის განმავლობაში მზად არიან შენთან იურთიერთონ და შენ კი მხოლოდ მონიტორის წინ ჯდომა, მაუსის წკაპუნი და ტექსტების აკრეფა გევალება. რა იცის ჩემმა ” დოსტოევსკიმ” რომ მართლა კი არ დამვიწყებია…რა იცის, რომ ინტერნეტში მისი კლონი შექმნეს და ამ კლონს კვირაში ერთხელ მაინც გადავხედავ ხოლმე. მაგრამ ერთია, ამ ორეულის სტრიქონები ყინულზე დანით დაჩხაპნილი ხაზებივით ცივია და მათ დანახვაზე თვალებს ისე ხშირად ვიფშვნეტ ხოლმე, როგორც სიცივისაგან კანაქერცლილ ჩემს გაყინულ ხელებს…განსხვავება ძალაინ ბევრია, მაგრამ ერთი რამ კი დანამდვილებით ვიცი: როდესაც  სოფელში, ბაბუაჩემის გარდაცვალების შემდეგ უკვე გამოკეტილ კარებს გამოვაღებ, ფინჯან ცხელ ყავას ავიდუღებ და ყოველი ყლუპის შემდეგ ჩემი თითები განუწყვეტლად ისრიალებენ თაროზე შემოდებული ” დოსტოევსკი”-ს თრთილით გაფერმკრთალებულ ფურცლებზე, ჩემი ყურები უსასრულოდ შეიგრძნობენ ამ ხაოიანი ფურცლების შრიალს და თავად მე კი, დიდი სიამოვნებით შევიგრძნობ ყავის ოხშივარისა და ძველი ფურცლების სურნელების გემოვნებიან ნაზავს და მელანქოლიით გავიხსენებ ჩემს ძველ მეგობარ დოსტოევსკის….

ცოტნე ჭანტურია

სანამ უშუალოდ სტატიის თემაზე გადავიდოდე, ჩემს ძვირფას მკითხველს მინდა ერთი შეკითხვა დავუსვა: ბავშვობაში როდესაც სპორტის ნებისმიერ სახეობაში თქვენი გუნდი მონაწილეობდა, რას გრძნობდით მოწინააღმდეგის მიმართ? მე, მაგალითად, როცა ჩემი კლასის მაისურს მოვირგებდი, ანაც ჩემი ქუჩის ღირსებას ვიცავდი, და ეს საკმაოდ ხშირად ხდებოდა, თავიდანვე მქონდა აგრესია მოწინააღმდეგის მიმართ, ”ეს უფრო მეტია ვიდრე უბრალოდ სპორტი”-ყოველთვის შთავაგონებდი საკუთარ თავს და მოედანზე მოყვარული სპორტსმენი კი არა, ნამდვილი პატარა მებრძოლი ვიყავი… ოჰ,ეს ბავშვობის სენტიმენტები! დედ-მამის დაუსრულებელ შეზღუდვებსაც გავექეცი, ჩემი ინგლისურის მასწავლებლის გამუდმებით გველივით სისინა ხმასაც, ჩემს უფროსკლასელ გურამსაც, რომელიც  უშნოდ გატენილ კუპატს ჩამოგავდა და როგორაც არ უნდა მეცადა სულ თავ-პირს მისიებდა ხოლმე, მაგრამ ამ ბავშვობის სენტიმენტებს კი ვერა და ვერ გავექეცი,თუმცა ეს ყველაფერიც ბავშვობაა, ოღონდაც ბავშვობის ის ნაწილი, გახსენება რომ არ გინდა და ხშირად მალავ, აფუჩეჩებ…თქვენ რა, ამდენი ხანი ჩემს სისულელეებს უსმენთ?! მგონი დასაწყისში გკითხეთ რაღაც…-პასუხის გაცემა გიჭირთ? ეს ნამდვილად შესაძლებელია, მაგრამ ბევრ თქვენგანს პასუხი მზადა აქვს, ესე არ არის? ჰოდა მოდით, ვისაც პასუხი მზად გვაქვს მოვუყვეთ დარჩენილებს რა აგრესიას ვგძნობთ მოწინააღმდეგის მიმართ.

ხშირად ხდება ისე, რომ სპორტში გამარჯვება უბრალოდ თასის აღმართვას, ან მომდევნო ეტაპზე გადასვლას კი არ ნიშნავს, არამედ მოსისხლე მტრის გაცამტვერებას, მისდამი დაგროვილი ღვარძლის ამონთხევას, ცემას, გინებას, ცინიზმს, ძმების სისხლის აღებას და ბოლო, ბოლო სარკაზმით წარმოთქმულ ”ხო გაგედოთ”-ს. ვისაც ჩემი არ ჯერა, 20 მარტს საქართველო-რუსეთის რაგბზე წავიდეს, გასაგები მიზეზების გამო თბილისის ნაცვლად ტრაბზონში რომ გაიმართება…

ქართულ ფორუმებში ბევრი ვიძრომიალე, ჩვენი გულშემატკივრის განწყობა და აზრები მაინტერესებდა.მოკლედ განწყობა სწორედ ისეთია, როგორც ზემოთ გიამბეთ: ქართველმა სპორტსმენებმა, რუსი შპროჭმენები ბოლომდე უნდა გაშპროჭონ (უი, ჩემი კლავიატურა ”ტ”-ს ნაცვლად ”ჭ”-ს წერს და მომიტევეთ). საოცარი სათაურებით პოსტავენ ეს ჩვენი გულშემატკივრები, მაგრამ მე ყველაზე მეტად ერთი ენამყრალი მომხმარებლის პოსტმა მიმიზიდა, რომელიც ზუსტად გამოხატავს იმ ქართველების, და არა მარტო იმ ქართველების აზრს, რომლებიც 20-ში ტრაბზონის სტადიონზე წითელჯვრიან დროშას ააფრიალებენ და ქართული შემართებით დაელოდებიან ქართველები ქართულ ლელოს როგორ ჩაუდებენ ხაზს მიღმა რუსეთის ნაკრებს: ”მოგიტ… მოსკოვი აწ და მარადის!!!”… მთლად გაფუჭდა ეს ახალგაზრდობა, რას არ დაწერენ, ოღოდ ალაპარაკე, მაგრამ პრინციპში ახალგაზრდობა რა შუაშია, იქნებ კარგა მოზრდილმაც დაპოსტა ეგ სიბრძნე. სიმართლე გითხრათ ახალი თაობა მაინც იმიტომ ვახსენე, რომ დარწმუნებული ვარ ბაბუაჩემი თუკი ამას წაიკითხავს, იგივეს იტყვის, მაგრამ ცოტამ თუ იცის, რომ რაგბის თამაშის ყურებას რომ დაიწყებს იმ ენამოსწრებულ ციტატასაც ბევრჯერ გაიმეორებს გულში. მოკლედ მე-15 გავდივართ ცვრიან ბალახზე რუსეთის ნაკრების წინააღმდეგ და ”ცვრიან ბალახზე თუ რუსეთი არ დაამარცხე, რაა მამული!”-ციტატის გადაკეთებას ალბათ მომიტევებთ, რა ვქნა,ცვრიან ბალახზე ბუცებით და ტრუსებით გასვლა რაღაც ვერ ჩაჯდა კონტექსტში:)…-რაა მამულიო?!- 14-დან 13-ჯერ მოვიგეთ და მხოლოდ ერთხელ დავმარცხდით, უი აგვისტოს მე-15 შეხვედრა არ გამხსენებია, რომელიც, ”აბა 15-15ზე მოდით!!!”-შედეგით დამთავრდა.

P.S. ვინც არ იცის, რაგბის ძირითად შემადგენლობაში თამაშობს 15 კაცი და,(საათს ავხედე) უი,რა გვიანი ყოფილა უნდა დავწვე…-ხო, ეს ბოლო რა საჭირო იყო მეც ვერ ვხვდები…

ცოტნე ჭანტურია

All rights reserved,

”ШПРОТЫ”

shorena

shorena

ადამიანის ბაზისური მოთხოვნილებებიდან, კვების, ფიზიოლოგიურ, სექსუალურ მოთხოვნილებეთან ერთად აღსანიშნავია სოციალური ურთიერთობების მოთხოვნილება. ადამიანები ერთმანეთს უყვებიან ამბებს, სთხოვენ რჩევებს და ა. შ ალბათ ხშირად უთქვამთ რომ კარგი მოსაუბრე ან მსმენელი ხართ, ან პირიქით საყვედური გამოუთქვამთ .იმისათვის, რომ სხვა პიროვნებას მოუსმინოთ, მისცეთ რჩევა , ემოციურად დაეხმაროთ, სხვადასხვა უნარებია საჭირო. ერთ- ერთი სპეციფიკური უნარია ემპათია, რაც თანაგანცდას ნიშნავს. უფრო რომ განვმარტო, ეს არის უნარი სხვისი განიცადო შენად , გაიზიარო მისი ემოცია, როგორც იტყვიან – გაიშინაგანო. ემპათიის მაღალი დონე ადამიანებს ეხმარება ისეთი საქმიანობების წარმატებით განხორციელებაში, რაც თანაგრძნობას და ურთიერთობაში ემოციის გაზიარებას საჭიროებს. ემპათია უარყოფით კავშირშია აგრესიასთან. ზოგადად, ემპათიის მაღალი მაჩვენებლის მქონე პირები არიან სოციალურად და ემოციურად უფრო მგრძნობიარენი, დიდ ინტერესს იჩენენ სოციალური სამყაროს მიმართ. მე მინდა წარმოვადგინო ემოციური ემპათიის საზომი კითხვარი. მისი ავტორების კვლევების მიხედვით, ტესტზე მაღალი მაჩვენებლის მქონე ადამიანი ამჟღავნებს ნაკლებ აგრესიულობას, სახის გამომეტყველების მაღალ დონეს.აგრეთვე დადგენილია კავშირი ემპათიის მაღალ დონესა და კარიერულ და ფინანსურ წარმატებას შორის.ასევე დადებითი კავშირია ემოციურ, ინტერპერსონალურ ურთიერთობებსა და ზოგადად ცხოვრებაში წარმატებასთან.

ემპათიის საზომი კითხვარი

ბალუკა

აი თუნდაც ე.წ.  ბუტილკა შარვლები:

ჯერ იყო და დიიიდი ძალისხმევითა და წვალებით აღგავეს მიწისაგან პირისა ქართველებისთვის ესოდენ საყვარელი ,,შლაქსები’’. მაგრამ, რადგან ერთმა გულადმა გაბედა და ჩაიცვა ვიწრო შარვალი, ე.წ. ,,ბუტილკა’’, ეს უკვე ნიშნავდა   starts – ს და ელვის უსწრაფესად მოედო მთელ ქალაქს ეს ბრენდი. ეცვა ყველას: დიდს, პატარას, ახალგაზრდას, ხანში შესულს, გამხდარს, არც ისე გამხდარს, ძალიან არა გამხდარს)) მნიშვნელობას არ ქონდა უხდებოდა თუ არა…

როდესაც თბილისში ერთი ადამიანი რაიმე სიახლეს შემოიტანს მოდაში, იმ წუთას ითვისებს ყველა, მაგალითად, ბოლო დროს გახშირებული გეტრები,

ქუჩაში მგონი ყველა თინეიჯერს ეს აცვია, სამწუხარო ისაა, რომ თავისი სტილი უმრავლესობას არ გააჩნია და დამოკიდებულია იმაზე თუ რას ჩაიცმევს სხვა, რომ შემდეგ სასწრაფოდ მიბაძოს)))

აი ნაცნობი შავი კედები რომელიც 99%-ს აცვია,კაბაზე,შარვალზე,შორტზე და ა.შ

,,ბუტილკა’’ შარვლის პარალელურად  ძალზე  პოპულარული ხდება აზიური სტილის  შარვლები: ,,გალიფეები’’,
ოვალური, გრძელუბიანი შარვლები, თუმცა  თბილისელმა fashion- ის მოყვარულები  საკმაოდ დაგვიანებით  აიტაცეს ეს მოდური ტენდენცია.

“ბოტები” საერთოდ წვიმისთვის გამოიგონეს, რადგან წვიმაში ამ ფეხსაცმლით სიარული ძალიან პრაქტიკულია. მასში არ შედის წყალი, და ჩვენთან, განურჩევლად ამინდისა და სეზონისა, ყველას, ყველაფერზე და ყოველთვის აცვია ეს საყვარელი ბოტები.

ეს კუბოკრული შარფი გახდა ,,სტილნობის  გამომხატველი ’’ გოგოსა თუ ბიჭისთვის, ზამთარსა თუ ზაფხულში და ჩემი გაოცება უნდა გენახათ, როდესაც ის საკმაოდ ხანში შესულ ქალბატონზე დავინახე)) ოხხ, რა ვართ ეს ქართველები..

ბოლო პერიოდში ძალიან დიდი პოპულარობით სარგებლობს ტყავის ნაწარმისაგან შექმნილი სამოსი, განსაკუთრებით კი, ,, კურტკები’’. დაახლობით შემოდგომის დასაწყისში ჩიცვვა იგი ერთ-ერთმა პირველმა მერცხალმა თბილისში და ნოემბერში ტყავის კურტკები უკვე ყველას ეცვა

დაბოლოს,  წვრილი აბადოკები, რომლებიც მართლაც ძალიან აქტუალურია დღეს, თუმცა არის ერთი პატარა და მნიშვნელოვანი ნიუანსი: დაბალშუბლიანი გოგონებისთვის აბადოკი სამშვენისის ნაცვლად დამაუშნოვებელ ფუნქციას იძენს, მაგრამ თბილისში ამას ვინ დაგიდევთ???

ძალიან საინტერესოა თბილისური სტუდენტური მოდაც, თუმცა ამაზე სხვა დროს ))))

ჰიპნოზი

ჰიპნოზი სათავეს შორეულ წარსულში იღებს და ის ახალი ხილი სულაც არ არის. ადამიანის შთაგონებით დამორჩილებას შუმერის, ძველ ეგვიპტისა და ინდოეთის რელიგიურ ტაძრებში ქურუმები ფლობდნენ და იყენებდნენ (არსებობს გადმოცემა, რომ ინდოელ ფაკირებს შთაგონებით შეეძლოთ ახალი დათესილი მარცვალი მიწაში გაეღვივებინათ და რამოდენიმე წუთში ის მიწიდან ამოწვერილიყო).

ალბათ ცოტამ თუ იცის, რომ ცნობილი ფრანგი მწერლის ალექსანდრე დიუმას (მამა) ნაწარმოების “გრაფი მონტე კრისტოს” პერსონაჟი აბატი ფარია რეალურად არსებული პიროვნება იყო. წარმოშობით პორტუგალიელი აბატი XIX საუკუნის დასაწყისში რამოდენიმე წელი ცხოვრობდა ინდოეთში, კონკრეტულად კი გოაში, სადაც მან შეისწავლა ჰიპნოზი. საფრანგეთში დაბრუნების აბატმა ფარიამ გამოსცა წიგნი “ძილის გამოძახება და მისი გავლენა ადამიანზე“. ამ წიგნში მან აღწერა ჰიპნოზის უძველესი მეთოდი, რომელსაც ბრაჰმანები იყენებდნენ. ეს მეთოდი კი შემდგომში მდგომარეობდა, აბატი დაჟინებით უყურებდა იმ ადამიანს, ვისი დაჰიპნოზებაც უნდოდა და შემდეგ მთელი ხმით უყვიროდა “დორმეზ” (დაიძინე)

დღეს ჰიპნოსუგესტია წარმატებით გამოიყენება ისტერიული დამბლის, მეტყველების და სმენის დარღვევების, ამნეზიის, ენაბლუობის და სხვა ანალოგიურ შემთხვევებში. მიზანმიმართული მუშაობით შეიძლება მოიხსნას ემოციური დაძაბულობა, შფოთვა და აკვიატებები. ჰიპნოსუგესტია ასევე ეფექტურია ბავშვების მავნე ჩვევებისა და მოზარდების ქცევს დევიანტურ ფორმებთან ბრძოლაში.

მიზანშეწონილი არის ჰიპნოსუგესტიის გამოყენება სექსუალური დარღვევების დროს, განსაკუთრებით ქალებთან.

ჰიპნოთერაპია გამოიყენება ნარკომანიის, ალკოჰოლიზმისა და მწეველობის გადასაჩვევად. იგი ფართოდ გავრცელდა მეანობასა და გინეკოლოგიაში. სპეციალური მეთოდიკები შეიქმნა მშობიარობის გაუტკივარებისათვის.

ჰიპნოთერაპიის გამოყენებამ შეიძლება არასასურველი შედეგი გამოიღოს, მაგალითად შიზოფრენიის სხვადასხვა ფორმის დროს, დებილობის , გულის დაავადებებისა და სხვა მრავალ შემთხვევაში.

ჰიპნოზის გამოყენება ტკივილგამაყუჩებლად არაა რეკომენდირებული, როცა ტკივილს სიგნალის ფუნქცია აქვს. ფსიქოთერაპევტი ( განსაკუთრებით მამაკაცი ) უნდა მოერიდოს სეანსების ხშირ განმეორებას ქალებთან, რომლებსაც მისკენ აქვთ ლტოლვა. სეანსები უნდა ჩატარდეს სამკურნალო დაწესებულებებში მესამე პირთა თანდასწრებით.

ჰიპნოზს აქტიურად არა მხოლოდ მედიცინაში, არამედ ცხოვრების სხვა სფეროებშიც იყენებდნენ. გასული საუკუნის 70-იანი წლებიდან სპეცსამსახურების ხელში ჰიპნოზი საკმაოდ მძლავრი იარაღი გახდა. ხშირად სწორედ ჰიპნოზის საშუალებით ხდებოდა ფსიქოლოგიურად სუსტი ადამიანების დათანხმება სპეცსამსახურებთან თანამშრომლობაზე ან ინფორმაციის მიღებაზე.

ამ ყველაფერმა მოიტანა მასიური ჰიპნოზის, ანუ ზომბირების საჭიროება. მუშაობა მასიურ ჰიპნოზზე და ადამიანთან ზომბირებაზე გასული საუკუნის 60-იანი წლებიდან დაიწყო. როგორც ბევრ სხვა სფეროში, აქაც ძირითადად, ორი ქვეყნის, ამერიკის შეერთებული შტატებისა და საბჭოთა კავშირის საიდუმლო ლაბორატორიებში ხდებოდა მუშაობა.

მასიური ჰიპნოზის უმთავრესი ინსტრუმენტი ტელევიზიაა და სწორედ ტელევიზიის საშუალებით ხდება ადამიანების ამა თუ იმ იდეის თავზე მოხვევა და ზომბირება. მასიური ჰიპნოზის საკმაოდ კარგი მაგალითია სატელევიზიო რეკლამა, როდესაც ადამიანი გაუცნობიერებლად უყურებს და უსმენს მისთვის ერთი შეხედვით უინტერესო ინფორმაციას. ეს ინფორმაცია მის ქვეცნობიერში “ღრმად ილექება” და შემდგომში აუცილებლად “ამოტივტივდება როცა საჭირო გახდება“.

სხვათა შორის, მასობრივ ჰიპნოზის უნარს არც თუ იშვიათად ფლობენ პოლიტიკოსები, რომლებსაც ორატორული ნიჭი აქვთ. ისინი საჯარო გამოსვლების დროს შეუჩერებელი ლაპარაკით და დამაჯერებელი ტონით თავბრუს ახვევენ ფართო მასებს, რაც შემდგომში საშუალებას აძლევთ მოიპოვონ უფრო მეტი გავლენა, ეს კი თითქმის ყოველთვის არასასურველი შედეგით სრულდება.

საუბარია იმაზეც, რომ ჰიპნოზის ელემენტები გამოიყენება სხვადასხვა მომღერლებისა და მუსიკალური ჯგუფების მიერ. საილუსტრაციოდ გთავაზობთ ვიდეოს, სადაც ნაჩვენებია მაიკლ ჯექსონის ერთ-ერთი კონცერტიდან ნაწყვეტი. დასკვნები თავად გააკეთეთ.

http://www.youtube.com/watch?v=SgtWIx2zLtk…feature=related

baluka

შედეგები:

უზრუნველი, მხიარული,  მხნე                                                                                                                                                                                                                         შენ გიყვარს თავისუფალი,სპონტანური ცხოვრება. შენ ცდილობ,რომ ბოლომდე მიიღო ცხოვრებისგან სიამოვნება. შენი დევიზია „ადამიანი მხოლოდ ერთხელ ცოცხლობს.ხარ დაინტერესებული ყველაფერი ახლით,ადვილად ეგუები მას. შენი ცხოვრება ცვალებადია და ყოველთვის მზად ხარ სიურპრიზებისთვის. დამოუკიდებელი,  თავისუფალი შენ ითხოვ თავისუფალ ცხოვრებას საკუთარი თავისთვის,რაც განსაზღვრავს შენი ცხოვრების კურსს. ძალიან ხარ გატაცებული შენი სამსახურით.დილობ ყველაფერი ზედმიწევნით კარგად შეასრულო, მაგრამ  შენს სწრაფვას თავისუფლებისაკენ ხანდახან სრულიად საპირისპირო შედეგამდე. ინდივიდუალისტი ხარ. არავის მიბაძავ ბრმად, პირიქით ცდილობ იცხოვრო საკუთარირცმენის შესაბამისად. თვითდაკვირვებული, მგრძნობიარე შენ ძალიან ხარ დამოკიდებული გარემოზე სადაც შენ ცხოვრობ. ვერ იტან ზერელე დამოკიდებულებას საქმის  მიმართ. შენი ურთიერთობა მეგობრებთან ძალიან მტკიცეა,რაც სულიერ სიმშვიდეს განიჭებს. ძალიან იშვიათად ხარ მოწყენილი. მიწაზე მყარად მდგომი,  გაწონასწორებული,  ჰარმონიულ შენ გაქვს შენი საკუთარი სტილი,რომელიც შეუცვლელია. ხალხი მოხიბლულია თქვენიტ,რადგან შეიძლება თქვენი ნდობა. შენთან ახლომყოპ ადამიანებს სიმშვიდეს ანიჭებ. ყველა გიცნობს როგორც თბილ და ჰუმანურ ადამიანს, არ მოგწონს არაფერი ბანალური. სკეპტიკურად ხარ განწყობილი მოდის მიმართ.შენთვის აუცილებელია ჩასაცმელი იყოს პრაქტიკული და მოკრძალებულად ელეგანტური. პროფესიონალი,  პრაგმატული, საკუთარ თავში დარწმუნებული არ ენდობი ბედს და მეტად გწამს საკუთარი თავის. ყველა პრობლემას პრაკტიკულად და პრაგმატულად წყვეტ. რეალურად უყურებ შენს ცხოვრებას. შენთვის უცხოა მერყეობა. სამსახურში დიდი პასუხოსმგებლობა გაკისრია,რადგან ყველამ იცის,რომშენი ნდობა შეიძლება. არასოდეს ხარ საკუთარი მუშაობით კმაყოფილი სანამ ბოლომდე არ აასრულებ ჩანაფიქრს. მშვიდი, წინდახედული, არააგრესიული შენ ხარ ნელი და ფრთხილი. ძნელად იძენ მეგობრებს. გირჩევნია საკუთარი მარტოობითა და დამოუკიდებლობით ტკბობა. გიყვარს განცალკევება და ცხოვრების აზრზე ჩაფიქრება. შენ გესაჭიროება სივრცე, ამსთვის ეძებ ლამაზ თავშესაფარს, თუმცა შენ მაინც არ ხარ მარტოსული. შენ სამყაროსთან ჰარმონიაში ხარ და აფასებ იმას, რასაც სამყარო გთავაზობს.… ანალიტიური,საიმედო,საკუთარ თავში დარწმუნებული კულტურა განსაკუთრებულ როლს თამაშობს შენს ცხოვრებაში. ნაპოვნი გაქვს შენი ინდივიდუალური სტილი,რომელიც ძალიან ელეგანტური და ექსკლუზიურია. გაგაჩნია  განსაზღვრული დონე კულტურისა,რასაც იყენებ ხალხთან ურთიერთობისას. რომანტიკული,მეოცნებე,ემოციური ძალიან მგრძნობიარე ადამიანი ხარ.არ გინდა მოვლენების აღქმა ისე,როგორც აღიქვამს ყველა დანარჩენი. ყველაზე მნიშვნელოვანი შენი გრძნობებია. პიქრობ,რომ აუცილებელია ადამიანს ოცნება გააჩნდეს. არ გიყვარს ადამიანები,რომლებიც  რომანტიზმს უარყოფენ. დინამიური, აქტიური,ექსტროვერტი ადვილად შეგიძლია გარისკვა.  გიყვარს მრავალფეროვანი საქმის კეთება. შენთვის უცხოა  ყოველდღიური  რუტინა. ყველაზე მეტად  რაიმე მოვლენაში აქტიური  როლის  თამაში გსიამოვნებს. მოგცონს როდესაც შენს დამსახურებებს ხმამაღლა აღნიშნავენ.